Info

http://pootrpootr.hi5.com - Send it to your friends

Sex

Male

Birthday

April 18

Location

Thailand

Interests

วันนี้อยู่บ้านคนเดียว
แปลกจังที่อยู่คนเดียวได้โดยไม่ร้องไห้
หรือเราแข็งแรงขึ้นก็ไม่รู้
แต่ทำไมบางครั้งเวลาที่เราอยู่กับคนเยอะๆ
บางทีเราก็ก็กลับเศร้ามากกว่าที่เราอยู่คนเดียวซะอีก
แต่พอมองย้อนกลับไปเมื่อปีที่แล้ว
ก็กลับมองมาที่ตัวเอง
รู้สึกว่าตัวเองโตขึ้นจริงๆ
หรืออาจเป็นเพราะว่าตัวเองไม่ใช่คนเดิม
แต่ถ้ามันเป็นแบบนั้นจริงๆ
ก็ขอให้ตัวเองเป็นคนใหม่ที่ดีกว่าเดิม
ไม่รู้ซิ ช่วงนี้มีความสุขเป็นช่วงเวลามากกว่า
เมื่อก่อนเคยขอให้ตัวเองมีเวลาอยู่บนโลกนี้นาน
แต่ทำไมนะเดี๋ยวนี้
กลับขอให้ตัวเองมีเวลาอยู่บนโลกนี้น้อยๆลง
อาจเป็นเพราะว่าเราได้เรียนรู้คำว่าชีวิตสมบูรณ์ แล้วมั้ง
เคยพูดกับตัวเองว่า ถ้าจะยังหายใจอยู่ก็ต้องมีความร๊ากต่อไป
แต่ทำไมตอนนี้ถึงไม่มีความรักก็ไม่รู้
แต่ก็ยังหายใจอยู่ได้เลย "ไม่รู้ซิ" คำพูดนี้ติดปากประจำเลย
ตั้งแต่คนที่เราไม่อยากจาเอ่ย ชื่อ ออกจากชีวิตเราไป
บางครั้งมานก็รู้สึกว่าเหงานะ
บางครั้งก็รู้สึกว่า
เหมือนเราเดินผ่านอารายที่มีแต่สิ่งมหัศจรรย์
แต่ไม่เคยรู้ว่าสิ่งที่จะเจอข้างหน้ามานเจ็บปวดทรมาน
คงมีแต่ชั้นเองเท่านั้นที่รับรู้และเข้าจายได้
กว่าจารับรู้ว่าตัวเองเจ็บมามากก็เมื่อวันที่เห็นน้ำตาของน้องๆ
ของเพื่อนๆ เพิ่งจะรู้นี่เอง ว่าตัวเองมีค่ามากมาย
แต่ทำไมนะ แค่ผู้ชายคนเดียว เรากลับรักษาเค้าไว้ไม่ได้
สงสัยผู้ชายคนนั้นจะไม่ใช่ของเราจริงๆ
มีคนเคยบอกเราว่า ความรักเริมต้นที่ผูกผัน
แต่ทำไมคำว่าผูกผันระหว่างเรามันถึงไม่มีค่าเวลาเลย
แม้แต่ในวินาทีสุดท้าย ที่เค้าจะทิ้งชั้นไป
เค้าคนนั้นเคยคิดถึงคำว่าผูกผันบ้างไหม
มีแต่ชั้นใช่ไหมที่ต้องเก็บคำว่าผูกผันนั้นมาคิดคนเดียว
แต่ทำไมกลับมีชั้นคนเดียวที่ต้องร้องไห้เพราะคำว่าผูกผัน
ซักครึ่งได้ไหมของคำว่าผูกผันที่เธอจะเก็บเอาไปคิด
แล้วเป็นชั้นไม่ได้เหรอ ที่ได้เป็นเจ้าของเธอเพียงแต่ผู้เดียว
แล้วเป็นชั้นอีกไม่ได้เหรอที่จะเป็นที่หนึ่งของเธอตลอดไป
มานทรมานแบบนี้อยู่ทุกวัน
ชั้นเหมือนคนที่ตาย แต่ยังหายใจเพื่อใช้ชีวิตไปวันจริงๆ
ตื่นขึ้นมาก็ไม่รู้ว่าต้องตื่นมาเพื่ออะไร
ทั้งๆที่ยังอยากจาหลับตานานๆ
แต่ทำไมต้องมีความทรงจำ
ที่คอยตอกย้ำทำให้ต้องนอนหลับต่อไม่ได้ ก็ไม่รู้
มานมีแต่ภาพที่เคยตื่นมาแล้วเจอหน้าเค้าคนนั้น
หลับแบบไร้เดียงสา
รอให้ชั้นได้บอกรักเวลาเค้าหลับ
รู้ไหมมานคือสิ่งที่ชั้นทำทุกวันให้เธอ
แต่เธอกลับไม่เคยรู้
แต่สิ่งที่ชั้นอยากหั้ยเธอรู้
เธอกลับไม่เคยรู้
จ้องแต่จะหาเรื่องต่างๆนาๆ
แต่ชั้นก็คิดว่าความร๊ากมันต้องผ่านช่วงที่เลวร้ายเช่นนี้ไปได้
แต่ไม่คิดว่าสิ่งที่ผ่านมาคือความว่างเปล่าจริงๆ
คือความเจ็บปวด คือตัวชั้น
ที่นั่งอยู่ในห้องๆหนึ่ง
ที่มีคอม มีhi5 มี ลมหายใจเป็นเพื่อน
นี้เหรอคือสิ่งที่เธอตอบแทนความรักที่ชั้นควรได้
แต่ทำไมสิ่งที่เธอได้คือใหม่ที่เธอรัก
แล้วชั้นหล่ะ ได้แต่ความเจ็บปวดแบบนี้เหรอ
ไม่เจ็บไม่ได้เหรอ
นี่เหรอคือสิ่งที่ชั้นควรจะได้รับจากการที่ชั้นรักผู้ชายคนนึง
ซึ้งชั้นตั้งใจรักและถะนุถะนอมความรักครั้งนี้เป็นอย่างดี
แต่ถ้ามันคือสิ่งที่ชั้นจะต้องได้รับจริงๆ
ชั้นก็ขออยู่กับสิ่งที่เธอมอบให้ชั้นแบบนี้ตลอดไป
จนกว่าเธอจะมาเอามันคืนไป
และถึงวันนั้นชั้นคงมีความสุขกว่านี้
ขอบคุณชีวิต ขอบคุณลมหายใจ
ที่ทำให้ชั้นได้อยู่มองหน้าครอบครัวและพี่น้องเพื่อนๆของชั้น
ขอบคุณผู้ชายคนคนนึงที่เข้ามาแทนที่ แบบตั้งตัวไม่ติด
ขอบคุงทุกอย่างที่ทำให้ชั้นอยู่ได้โดยไม่คิดฆ่าตัวตาย
ขอบคุณ จริงนะ

แต่ถึงยังไงชั้นก็พูดคำสุดท้าย
อยากให้เธอได้ยินนะ

+ไม่เจ็บไม่ได้เหรอ +